یک چیز به هر حال یک چیز است مجموعه ای است که شامل چهل و چهار داستان که شیوۀ روایت همه آنها اول شخص است، چهل و سه داستان از این مجموعه از زبان یک انسان و داستان چهل و چهارم از زبان یک سگ روایت می‏شود. در چهل و چهار داستان آلبتو موراویا به دنیای درون پای می‏گذارد. او معنای هر «چیز»ی را که انسان با آن در ارتباط است مقدم بر شکل ظاهر آن قرار می‏دهد و هرچند عجیب به نظر می‏رسد اما درست در همین لحظه است که هر «چیز» در نظر او مفهوم واقعی خود را می‏یابد.

چهل و چهار داستان یک چیز به هر حال یک چیز است پس از بیست و چهار داستان «داستان‏ها»، صد و سی داستان «داستان‏های رمی» و «داستان‏های رمی نو» و چهل و یک داستان «آدمک مصنوعی» به رشته تحریر درآمد. موراویا در دوران جدیدی از حیات نویسندگی خود به خلق این اثر می‏پردازد. او در این مرحله ذهنیت، اندیشه، تخیل و رویای انسان را نیز به عنوان جزئی از لاینفک از واقعیت به داستان‏هایش راه می‏دهد. جستجوی او در هزارتوی درون انسان پیچیدۀ عصر حاضر و لایه‏های پنهان و ناپیدای افکار او، پرده از موضوعاتی برمی‏دارد که از زبان شخصیت اصلی هر داستان مجال ابراز می‏یابد و درون مایه‏های اصلی داستان را شکل می‏دهند. در یک چیز به هر حال یک چیز است خواننده چیزی را می‏یابد که در مجموعه‏های قبلی اثری از آن نیست: یعنی نگاهی درونی و عمیق به انسان متوسط، همان انسانی که در داستان‏های رمی، در کوچه پس کوچه‏های رم زندگی می‏کند، درگیر محرومیت‏ها، سختی‏ها و چیپیدگی‏هاست و همیشه نگاهی به بیرون دارد. اما در یک چیز به هر حال یک چیز است آرام می‏گیرد و مجال تامل در دنیای دیگری را می‏یابد. او نگاه خود را از دنیای بیرون به دنیای درونش می‏کشاند تا در هر داستان، در قالب شخصیتی متفاوت، نقشی متفاوت از داستان‏های رمی ‏را خلق کند، نقشی متفاوت اما مکمل که به آن نگاه بیرونی معنا و مفهوم عمیق تری می‏بخشد.

ترجمۀ بیست داستان از یک چیز به هر حال یک چیز است در کتاب حاضر و ترجمۀ سایر داستان‏ها در کتاب دیوار و شمعدانی تقدیم حضور خوانندگان محترم می‏گردد.